#BU ARALAR BEN


Öyle zor bir dönemden geçiyorum ki,

Gerçekten çok yoruldum. Buraya teker teker neler olduğunu yazmayacağım fakat hayatımı kökten değiştirecek olaylar silsilesi birbirini takip ediyor.
 Hayatıma girenler,çıkanlar ,ısrarla çıkmayanlar, özlenilenler, kırılanlar,varoluş sancıları...
 Kısacası ortalık tam bir  elli altı.


 Motivasyonum,ders çalışma isteğim, insanlara güvenim...hepsi koskocaman bir sıfır.
 Blog yazacak halim bile yok.

 Ne zaman düzeleceğimi bilmiyorum, düzelebileceğime olan inancım da sıfır. Her şey değişiyor ve ben bu değişimden çok korkuyorum. Bir an gözlerimi açıp baktığımda gördüğüm şeylerin bambaşka olduğu,koskocaman bir boşlukta yalnız başıma kalacağım düşüncesi çıkmıyor kafamdan. Pişman olmak istemiyorum bir de. Şuan olayların gidişatını değiştirecek bir şey varmışta, ben onu yapmıyormuşum gibi. Yapmadığım için de pişmanlıktan kendimi asla affetmeyecekmişim gibi geliyor. Keşke yaşıtlarım gibi tek derdim bana görüldü atan sevdiceğim falan olsa. Ya da matematikten 1 almak.


Aklıma ne geldiyse parmaklarıma döktüm ve, ne çok negatif şey konuşmuşum. Böyle zamanlarda kendimizi dinlediğimizde anlıyoruz bunları. insan bir şeylerin değerini kaybedince anlıyor. Bu her insanın hayatında öğrenmesi gereken fix ders galiba.  Keşkelerle boğulup,iyi kilerin yüzüne bskmadığımız için hep bunlar. Bu dersi çıkardığıma göre; Her şeye rağmen hayattaki tüm sahip olduklarıma koca bir "iyi ki"


Hani hayattaki her olay bizim için bir derstir ya, bu mecalsiz günlerimden de şu dersi çıkardım: Tüm duygularımıza sarılmalıymışız,sımsıkı.

Sevinçli misin? Ne güzel! Sımsıkı sarıl ona,
 üzgünsen daha çok sarıl.
"Sana nasıl yardımcı olabilirim?" Diye sor hatta bu duyguna.
 Hissettiklerini anlamasan bile sarıl,
  heyecanına sarıl,
 coşkuna,
 öfkene, 
hissetmemen gerektiğini düşündüğün hissine sarıl. Hepsine,sımsıkı.
 Çünkü onların hepsi sensin. Hepsi senin
  Sen onlarla varsın,var oluyorsun. Onları senden aldıklarını düşünsene, bir robottan farksızsın.
  O yüzden bu güzel renkleri al ruhuna, kat içine ve yaşa.


Fazla iç dökmeli bu  yazımın da sonuna geldik.  Kendine iyi bak!💛

1 yorum:

  1. Yazının baş kısmını okuyunca buhranlar anaforundasın sandım ama yazının sonuna gelince aslında kendini iyi hissettiğin fikri oluştu bende. Bence kendini motive etmeyi biliyorsun onda sorun yok. Hayatta bazı şeyler üstüste gelir bazen, onu kaldıramayız gibi oluruz ama sabredince geçiyor. Uzun da sürse geçiyor. Bugün 21 mart, işte bahar geldi onca karın kışın ardından. Güzel günler de gelecek, hiç kuşkun olmasın.

    YanıtlaSil